"Dünya" Kategorisi
Siyonizmin Ontolojik Paradoksu: Antisemitik Bir Projenin Tahliye Aygıtı Olarak İşlevi (Haydar Avşar)
Siyonizm, yalnızca bir “kurtuluş” ideolojisi değil; antisemitizmin ürettiği dışlama ve korkuyu tersyüz ederek kendi varlık gerekçesine dönüştüren tarihsel bir projedir. Avrupa’daki Yahudi devrimci potansiyelini tasfiye eden bu süreç, Ortadoğu’da emperyalizmin ileri karakolu niteliğinde bir garnizon devlet inşasına evrilmiştir. Güvenlik vaadiyle kurulan yapı, bugün hem bölge halklarını hem de Yahudi toplumunu süreklileşmiş bir çatışma ve izolasyon döngüsüne mahkûm etmektedir.
SURİYE’DEKİ COLANİ CİNAYET ŞEBEKESİ AVRUPA’DA (Mihrac Ural)
Bölgemizde savaş tüm ağırlığıyla sürerken, Suriye’de yönetime el kondurulan cinayet şebekesinin başı Colani, bu ayın 30’unda Almanya (Berlin) ve ardından İngiltere (Londra) gezisine başlıyor. Suriye, tarihî ve kültürel konumuyla farklılıklar taşıyan bir ülkedir. Bu ülke, cinayet şebekesinin yönetime el koymasıyla tam bir yıkıma uğramıştır. Günübirlik insan kıyımı, hırsızlık, el koyma gibi insanlığın asla kabul etmeyeceği hâller yaşanmaktadır.
TARİH = SAVAŞ + BARIŞ (TEMEL DEMİRER)
Tarih, egemenlerin yazdığı bir anlatıdan ibaret değil, ezilenlerin bitmeyen mücadelesinin izlerini taşır. Savaşlar, kapitalist düzenin yarattığı yıkımın ve sömürünün sonucudur; barış ise ancak bu düzenin ortadan kaldırılmasıyla mümkündür. İnsanlık, ya savaşların sürüklediği karanlığa boyun eğecek ya da eşitlik ve özgürlük uğruna mücadeleyi büyüterek gerçek barışı kuracaktır.
Savaşın Boyutları Genişliyor (Mihrac Ural)
Savaş, ahlaksızca ölüm saçarken hiç kimse “galibim” diyemez. Türkiye gibi ikiyüzlü siyasetçilerin egemenliği altında, galip görünmeye çalışan güçler, aslında mağlup olanlardır.
HEM ATEİST HEM DE ALEVİ OLUNABİLİNİR Mİ? (Rıza Aydın)
Yazar: Rıza Aydın
İran’a Yönelik Dış Müdahaleye Son, Kendi Kaderini Tayin Hakkı Tartışma Konusu Olamaz (Ahmet Daşkapan)
İran’a yönelik dış müdahale tartışmaları, egemenlik ve kendi kaderini tayin hakkı açısından ele alınmaktadır. Metin, uluslararası güç ilişkilerinin eşitsizliğine dikkat çekerek müdahalelerin kolonyal bir karakter taşıdığını savunur. Yaptırımların halkı hedef aldığı, rejim değişikliği söyleminin meşrulaştırma aracı olduğu vurgulanır. İran’ın geleceğinin yalnızca İran halkı tarafından belirlenmesi gerektiği belirtilerek dış müdahaleye karşı net bir ilkesel tutum ortaya konur.