"Ülke" Kategorisi
DEVRİMCİ ÖNCÜLERİ BEKLEYEN GÖREV(LER) (Fikri Günay)
“Kapitalist-emperyalist sistem, neoliberal evresinde doğayı ve insanlığı tüketen bir canavara dönüşmüş; kendi yarattığı mülksüzleri ve işsizler ordusunu büyütmesine rağmen varlığını sürdürmüştür. Ulus-devlet mekanizmasıyla egemenliğini koruyan bu düzen karşısında, demokrasi ve devrim güçlerinin örgütlü mücadelesi tarihsel bir zorunluluk olarak devrimci öncüleri görev çağırmaktadır.”
ANTAKYA DEPREMİ 3. YILINDA (Mihrac Ural)
“Antakya yıkılmıştı, yerle bir olmuştu. Eski ve yeni Antakya yok edilmişti. Bu güzelim tarihî kent artık yoktu. Deprem kadar yıkıcı olan devlet ihmali, insanları çadırlara mahkûm etti. Adalet uyumadı; yıkıntıların arasından doğarak, şehirleri yok edenlerin yakasına yapışacaktır ve yıllar geçse de kaybedilen canların hesabı sorulmadan bu topraklarda gerçek bir yeniden doğuşun mümkün olmayacağını haykırmaktadır hâlâ.”
HEZİMET PSİKOLOJİSİ (Mehmet Güzel)
“Eleştirilerimiz emperyalizmle kurulan iş birliğine yöneliktir. Bu politikanın başta Kürt halkı olmak üzere tüm bölge halklarına zarar vereceğini söylüyoruz. Emperyalizme güvenilmemesi gerektiğini, savunuyoruz. Buna rağmen Kürt hareketinin mücadelesini ve direnişini desteklemeye devam ediyoruz. Bunun neresi yanlış? Emperyalizme karşı çıkmanın küfürle karşılanması ne acıdır! Anti-emperyalizm devrimciliğin temel ilkesiyken, bugün bu ilkeyi savunduğumuz için saldırıya uğruyoruz!”
Patrimonyal Süreklilik, Liderlik ve Tarihin Kolektif Mülkiyeti (Haydar Avşar)
Bu makale, Türkiye’de patrimonyal devlet geleneğinin devlet, liderlik, tarih ve siyaset anlayışını nasıl belirlediğini; Alevilik, Kürt siyasal hareketi ve sol örgütler üzerinden kolektif öznenin bastırılışını tartışır. Temel tez, tarihin liderlerin değil halkın kolektif mülkü olduğu kabul edilmeden özgürleştirici bir siyaset kurulamayacağıdır ve patrimonyal sürekliliğin tüm ideolojik biçimler altında yeniden üretildiğini gösterir.
Yaşanmışları bir de “Trumplaşma” biçiminde yaşamak ne acı –2– (Celalettin Can)
“Başkanlık sistemi, ABD dışındaki ülkelerde tarihsel ve toplumsal koşullar yoksa diktatörlüğe dönüşmüş, çoklu krizler ve yıkımlar üretmiştir. Latin Amerika deneyimleri bunu kanıtlar. Türkiye’de de kurulan başkanlık rejimi halkın rızasını alamamakta, adil bir seçimde iktidarın kaybedilmesi olasılığını güçlendirmektedir. Bu durum Trumplaşma eğiliminin yalnızca ülkelere değil dünya siyasetine de ağır bedeller getireceğini göstermektedir.”
Türkiye'nin Demokrasi-Devrim Mücadelesinde Eksik Olan Ne? (Fikri Günay)
“Türkiye dâhil geri kalmış ülkelerde devrim koşulları sürekli vardır. Ancak sorun kitlede değil, bilinçli öncü kadroların yetersizliğindedir. Mücadele eden yapılar sosyalist bilinç eğitimini ihmal etmekte, kapitalist yaşam tarzıyla kopuşamamaktadır. Egemenler ise parçalanmışlığı derinleştirerek, ideolojik ve teknolojik araçlarla kitleleri pasifleştirmektedir. Bu nedenle demokrasi ve devrim mücadelesi örgütsüz, süreksiz ve etkisiz kalmaktadır; oysa bilinç–teori–pratik birliği kurulmadan toplumsal dönüşüm mümkün değildir.”